Friday, December 23, 2016

တဘက္လပ္နဲ ့ တဘက္ျပတ္

Phyo Ko Ko Naing

တခါက ဘုရင္ တာမလိန္းနဲ ့ ဘုရင္ ဘိုင္ဇတ္ တို ့ စစ္ျဖစ္ၾကတယ္။ ဘိုင္ဇတ္က စစ္ရႈံးေတာ့ တာမလိန္းေရွ ့မွာ ဒူးေထာက္ ခစားဖို ့ ဖမ္းေခၚလာတယ္။ ဖမ္းခံထားရတဲ့ ဘိုင္ဇတ္ကို ၾကည့္ၿပီး တာမလိန္းက အူလိႈက္သည္းလိႈက္ ရယ္တယ္။ အေလွာင္ခံလိုက္ရတဲ့ ဘိုင္ဇတ္က ေခါင္းကို ေမာ့ၿပီး
"ဒီမွာ တာမလိန္း စစ္တပြဲႏိုင္လို ့ သိပ္မာန္တက္မေနနဲ႔၊ ရႈံးနိမ့္တဲ့သူကို ေလွာင္ေျပာင္ေနတဲ့ မင္းလည္း တေန ့ ဝဋ္လည္ မွာပဲ၊ အဲခ်ိန္သာ မင္း ငါ့လို သတိၱရွိပါေစ" လို ့ ေျပာလိုက္တယ္။
ဘုရင္ တာမလိန္းက ေျခတဘက္ျပတ္ျဖစ္တယ္။ ဘုရင္ ဘိုင္ဇတ္က မ်က္စိ တဘက္လပ္တယ္။ ဒါက စစ္က ေပးထားတဲ့ ဒဏ္ရာေတြ။
ဘိုင္ဇတ္ရဲ ့ ရဲဝံ့တဲ့ ဒီစကားၾကားေတာ့ တာမလိန္း က ထပ္ရယ္တယ္။ ၿပီးေတာ့မွ
"ဘိုင္ဇတ္ေရ ဒီေအာင္ျမင္မႈအတြက္ ရယ္ရင္ ငါ ငတံုးေပါ့၊ ငါရယ္တာက ငါတို ့ ႏွစ္ေယာက္ အျဖစ္ကို ေတြးမိလို ့ပါ၊ မင္းက တဘက္လပ္၊ ငါက တဘက္ျပတ္ေလ၊ ဘာလို ့မ်ား ငါတို ့လက္ထဲကို ဘုရားသခင္က တိုင္းျပည္ေတြ ထည့္ထားတာလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားမိလို ့ ရယ္မိတာပါ"တဲ့။
တာမလိန္း နဲ ့ ဘိုင္ဇာတ္ ကေတာ့ စစ္ကို ကိုယ္တိုင္ ဦးစီးတိုက္ေတာ့ စစ္က ေပးတဲ့ ဒဏ္ရာေတြကို နားလည္ သြားတယ္။
တ႐ုတ္ျပည္ အာဏာရွင္ ေမာ္စီတုန္းဟာ ကိုရီးယား စစ္ပြဲမွာ သူ အင္မတန္ ခ်စ္တဲ့ သား ျဖစ္သူ ေမာ္အန္ရင္း ကို ေရွ ့တန္းလြတ္ခဲ့တယ္။ ဒီစစ္ပြဲက ျပန္လာရင္ ေမာ္အန္ရင္းက လက္ထပ္ဖို ့ ျပင္ဆင္ၿပီးသား။ ဒါေပမယ့္ စစ္ေျမျပင္မွာပဲ ေမာ္အန္ရင္း အသက္ပါသြားတယ္။
ကိုရီးယား စစ္မွာ အေမရိကန္ေရာ၊ တ႐ုတ္ေရာ၊ ေတာင္ေျမာက္ ကိုရီးယားပါ တဘက္လပ္နဲ႔ တဘက္ျပတ္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ခ်မ္းသာတဲ့ အေမရိကန္ အတြက္ မေထာင္းတာေပမယ့္ တ႐ုတ္ကေတာ့ စစ္စရိတ္ေတြ ေထာင္းၿပီး စီးပြားေရး အဆိုးဆံုး အေျခအေန ေရာက္လာတယ္။
ဒီေနာက္ပိုင္း စစ္ရဲ ့ဆိုးေမြကို နားလည္သြားတဲ့ တ႐ုတ္ဟာ တိန္ ့ေရွာင္ဖိန္ လက္ထက္မွာ စစ္ကို ေရွာင္ရွားဖို ့ ရန္လိုတဲ့ မူဝါဒ အစား စီးပြားေရးသာ အဓိက မူဝါဒကို ေျပာင္းခဲ့တယ္။ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံေတြကို ကြန္ျမဴနစ္ အေတြးအေခၚေတြ ထုတ္ပိုး တင္ပို ့မယ့္ အစား လူသံုးကုန္ ပစၥည္းေတြပဲ တင္ပို ့ေတာ့တယ္။ မဟာဗ်ဴဟာ ရန္ဘက္ႀကီး အေမရိကန္ကို မဟာဗ်ဴဟာ ၿပိဳင္ဘက္အဆင့္ထိ ေလ်ာ့ခ် ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒီအတြက္ ရလဒ္က ဒီေန ့ တ႐ုတ္ျပည္ စူပါပါဝါ ျဖစ္လာတာပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ဆီမွာေတာ့ တာမလိန္းနဲ ့ ဘိုင္ဇာတ္ လို သတိၱရွိတဲ့သူ မရွိဘူး။ ေမာ္စီတုန္းလို သားအရင္းကို စစ္ပြဲရဲ ့ ေရွ ့တန္းကို ပို ့မယ့္သူ မရွိဘူး။ ေအာက္လက္ငယ္သားဆို ဦးေႏွာက္ေဆးၿပီး စစ္တိုက္ခိုင္းေပမယ့္ ကိုယ္ေသြးသားဆိုရင္ေတာ့ အျပင္ရေအာင္ ထုတ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကုမၸဏီ ေထာင္၊ ပါမစ္ ခ်ေပးၿပီး စီးပြားေရး လုပ္ခိုင္းတယ္။ ႏိုင္ငံျခား ပို ့ ပညာသင္ခိုင္းတယ္။ ေအာက္ေျခ တပ္သားေတြ ဆင္းရဲ စုတ္ျပတ္ ေသေၾက ပ်က္စီးသေလာက္ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ ့တိုင္းရဲ ့ ေခါင္းေဆာင္ ေတြကေတာ့ ဘာလို႔ အားလံုးနီးပါး ခ်မ္းသာ ေနၾကတာလဲ။
စစ္ဆိုးက်ိဳးကို မခံရတဲ့ ေနရာကေန "စစ္ကို ေထာက္ခံတယ္" ေျပာေနတဲ့ သူေတြကို တာမလိန္းနဲ႔ ဘိုင္ဇတ္တို ့လို ေရွ ့တန္းမွာ စစ္ထိုးရင္း ဒီစကားလာ ေျပာေစခ်င္တယ္။ သူတို ့ ေထာက္ခံတဲ့စစ္ရဲ ့ အနိဌာရံုကို သူတို ့ကိုယ္တိုင္ ျမင္ဖူး ေစခ်င္တယ္။
ဒီဇာတ္လမ္းထဲက ဘုရင္ ႏွစ္ေယာက္က သတိၱရွိပံု ရတယ္။ သူတို ့ ႏႊဲတဲ့ စစ္ရဲ ့ ဆိုးက်ိဳးကို ကိုယ္တိုင္ မွ်ေဝယူတယ္။ ႏွစ္ေယာက္လံုး တဘက္လပ္နဲ ့ တဘက္ျပတ္ ျဖစ္တယ္။ ဒီမွာေတာ့ စစ္ရဲ ့ ဆိုးက်ိဳးကို ေခါင္းေဆာင္ ႏွစ္ဘက္လံုးက မွ်ေဝမယူဘူး။ အက်ိဳးစီးပြားကိုပဲ မွ်ေဝယူတယ္။
ဘုရားသခင္က တာမလိန္းနဲ ့ ဘိုင္ဇာတ္ လက္ထဲ တိုင္းျပည္ ထည့္ခဲ့တာကို စဥ္းစားၿပီး တာမလိန္းက ထရယ္တယ္။ တာမလိန္း သာ ျမန္မာျပည္မွာ ရိွေနရင္ ပိုရယ္ လိမ့္မယ္။ သူတို ့ေလာက္ေတာင္ သတိၱ မရွိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ လက္ထဲ တိုင္းျပည္ဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အထည့္ခံ ခဲ့ရတယ္။
ညီအကိုခ်င္း သတ္ရတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္မွာ ႏွစ္ဘက္လံုးက ထိပ္ဆံုး ေခါင္းေဆာင္ေတြ မဆံုးရႈံးခဲ့ဘူး။ အက်ိဳးစီးပြား ခြဲေဝေရးအတြက္ ထတိုက္လိုက္၊ ျပန္ရပ္လိုက္ လုပ္ရင္းနဲ ့ သက္တမ္းရွည္ေအာင္ စစ္မီးေမႊး ထားခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီကစားပြဲကေန အျမတ္ ထုတ္ခဲ့ၾကတယ္။ အမိေျမနဲ ့ တိုင္းရင္းသား အားလံုး ပါဝင္တဲ့ ျပည္သူေတြကေတာ့ ဘက္ေပါင္းစံုကေန ဆံုးရႈံးခဲ့တယ္။
စစ္ တိုက္ၿပီဆိုရင္ ဘယ္သူမွ မႏိုင္ဘူး။ ႏွစ္ဘက္လံုး ရႈံးတယ္။ ျမန္မာ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ ႏွစ္ ခုနစ္ဆယ္ ျပည့္ေတာ့မယ္။ ႏွစ္ဘက္ ေခါင္းေဆာင္ေတြလည္း အက်ိဳးအျမတ္ မ်ားစြာ ရၿပီးပါၿပီ။ ခုခ်ိန္မွာ ဒီကစားပြဲဟာ ႐ိုး႐ိုးသားသား အဆံုးသတ္ သင့္ျပီ။
တိုင္းျပည္ တည္ေဆာက္ရမယ့္ အခ်ိန္မွာ မ်က္စိလည္း ထပ္ မလပ္ပါရေစနဲ ့။ ေျခေထာက္လည္း ထပ္ မျပတ္ပါရေစ နဲ ့။ တိုင္းျပည္ရဲ ့ ျပႆနာ တဝက္ေလာက္က ခင္ဗ်ားတို ့ လက္ထဲမွာပါ။

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အက္ဒမင္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...